مؤلف گويد : « شافعى » اين حديث را در « مسند » در كتاب « اشربه » صفحه 166 نقل كرده است . « حاكم » در [ مستدرك 4 / 375 ] حديث طولانى و مسندى را از « ثور بن زيد ديلى » از « عكرمه » از « ابن عباس » روايت مىكند و در آخر آن چنين آمده است كه خليفه پرسيد : نظريهء شما دربارهء حدّ باده‌گسار چيست ؟ حضرت على عليه السّلام فرمود : رأى ما اينست كه باده گسار هنگامى كه شراب مىنوشد ، سست مىشود و پس از آنكه سست شد ، هذيان مىگويد و آنگاه در حال هذيان ، به ديگران افترا مىزند و به افترا زننده ، بايد هشتاد تازيانه زد . و به همين نسبت باده‌گسار را بايد هشتاد تازيانه زد . « عمر » دستور داد به باده‌گسار هشتاد تازيانه زدند . « حاكم » گفته است كه سند اين حديث صحيح مىباشد . « سيوطى » هم در « الدّر المنثور » در ذيل آيهء شريفه * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ . . . ) * ( سوره مائده ، آيه 90 ) حديث مزبور را آورده است و مىگويد : « ابو الشيخ » ، « ابن مردويه » و « حاكم » اين حديث را نقل كرده‌اند . و « حاكم » حديث مزبور را صحيح مىداند و از « ابن عباس » نقل مىكند . و « دار قطنى » هم در [ سنن در كتاب حدود ص 346 ] حديثى آورده است كه در آخر آن آمده است ، حضرت على عليه السّلام فرمود : هنگامى كه باده خوار شراب مىنوشد ، مست مىشود و پس از مستى ، هذيان مىگويد و در حال هذيان ، افترا مىزند و به افترا زننده بايد هشتاد تازيانه زد . در اين هنگام « عمر » دستور داد كه باده‌خوار را هشتاد تازيانه بزنند . و « متّقى » هم در [ كنز العمال 3 / 101 ] حديث مزبور را از كتاب « ابن وهب » و از « ابن جرير » به دو طريق نقل مىنمايد . [ مستدرك حاكم 4 / 375 ] به سند خود ، از « وبرهء كلبى » نقل مىكند كه « خالد بن وليد » مرا گسيل داشت تا به ديدار « عمر » رفته و پيغامى به او برسانم . در هنگام ورود من به مسجد ، حضرت على عليه السّلام « عثمان » ، « عبد الرحمن عوف » ،